Bart Brentjens Challenge 2010

Bart was 10 oktober jarig en dat vierde hij dit keer met de 6de versie van de Bart Brentjens Challenge. Vorig jaar was deze wedstrijd nog het toneel voor het NK marathon, die dit jaar in Groesbeek plaatsvond. Daar reed ik verkeerd en had wat schakel problemen dus ik aaste op een herkansing. De BBC leek mij ideaal daarvoor. Het mooie van deze wedstrijd was dat alle wedstrijdrijders samen startten. De Elite, Amateurs en Masters stonden door elkaar. Nu bestaat de BBC uit veel lange stukke waarbij je tegen de wind in moet beuken en als het je lukt bij een snelle groep te blijven kun je daar een voordeel uithalen. Mijn idee was dan ook lekker bij een snelle Elite rijder in het wiel te duiken en op die manier een mooie uitslag te rijden. Om dat te realiseren zou ik wel alles op de klims moeten geven. Niet echt mijn specialiteit en das een understatement. En dan de praktijk; het plan leek redelijk te werken. Ik kon het eerst deel van de wedstrijd volgen en na de eerste doorkomst na 1 uur en 12 min zat ik nog bij de kopgroep. Ik reed echter achterin en wanneer het breekt dan ben je gelijk het bokje. Dan zou je zeggen zorg er dan voor dat je meer voorin komt te zitten. Maarja dan komen we bij mijn zwakke punt. Na veel klims kwam ik achterop te zitten en moest ik alle zeilen bijzetten om op de afdalingen en rechte stukken terug te komen. En toen gebeurde het onvermijdelijke; in een single track kwam de gehele groep op een lint. Voorin sloegen ze een gaatje en het was gebeurd. Door het smalle pad kon ik achterin alleen afwachten totdat het weer wat breder werd. Ik kon nog wel wat renners terugpakken maar moest daarvoor veel kopwerk verrichten. Daar ging mijn plan dus de mist in en moest ook op de vlakke stukken veel geven. ‘Gelukkig’ brak mijn ketting na een uurtje of 2 en er volgde een verplichte rust. Na een minuut of 10 zat ik weer op de fiets en kon beginnen aan een inhaal race. In het begin leken de rijders wel stil te staan. Jammer genoeg leken ze echter steeds harder te gaan. Het lukte zelfs een paar renners om aan te sluiten. En het werd zelfs nog gekker; ik kreeg het moeilijk. Ondanks dat kon ik nog wel volgen en deed ik zelfs nog kopwerk. Naar het einde toen kwam de vaart er goed in. Oa dankzij Rob van den Brand knalden we full speed richting finish. Dat ging lekker en met een beetje mazzel zouden we nog wat renners kunnen oppikken. Er ging echter weer wat mis. Zo’n 5km voor de finish klapte mijn achterband op een steen en verloor veel lucht. Helaas moest ik daardoor het groepje laten gaan want de band moest worden opgepompt. Na 150 pompslagen hield ik het voor gezien en vond het tijd om weer door te gaan. Jammer genoeg had het pompen weinig effect en met een zo goed als lege achterband drifte ik door de laatste bochten. Na 3 uur en 49 minuten rolde ik over de streep. Het mooie aan deze race is dan weer de ‘wat als-factor’. Ik reed eerst in een groepje met Niels Boon. Toen knapte de ketting. +10min. Daarna reed is in een groepje met Rob van den Brand en kreeg een lekke band. +3min. Ik zou dan op een eindtijd uitkomen van 3 uur 37 min een mooie 16de plek. Daar ga ik dan maar van dromen en hopen dat ik de volgende keer geen 'wat als' hoef te doen.